Waarom en hoe ik taxichauffeur ben geworden?
Ik zat al een tijd werkeloos thuis. Ik had genoeg hobby's, maar na een tijdje komen toch de muren op je af.
Tijdens het verjaardagsfeestje van de vriendin van een vriend van mij, kwam de vraag naar voren of hij, na zijn diensttijd al een baantje gevonden had.
"Ja ik kan bij de taxicentrale beginnen", was zijn antwoord.
Ik vroeg hem of ze nog meer mensen nodig hadden. Volgens hem wel.
Ik belde op de maandag 's middags naar de directeur. Hij nodigde mij uit om dinsdag, de volgende dag langs te komen voor een gesprek.
Hij kende mij en mijn achtergrond en hij wist dat ik de nodige stratenkennis bezat, omdat ik veel bezorgwerk had gedaan in de grote omgeving.
Verder werd er over koetjes en kalfjes gebabbeld.
De komende vrijdag zou ik door een chauffeur opgehaald worden om wat wegwijs gemaakt te worden langs de vele kroegen, die nogal eens van eigenaar (en daardoor van naam) veranderden.
Na langs de belangrijke plaatsen geweest te zijn, uitleg over de werking van de taximeter enzovoort, kwamen we terug in de garage.
Na een kopje koffie, dat later een "bakkie" zou gaan heten, kwam de directeur naar me toe.
Of ik het allemaal een beetje begrepen had? Hij vroeg me of ik vannacht zou kunnen beginnen?!
Ik werd op een van de drukste avonden in het diepe gegooid. Had hij zoveel vertrouwen in mij? Later bleek dat hijzelf ingeroosterd stond!! En ik zijn nacht over aan het nemen was.
Ik was binnen en aan het werk, balen voor mijn maatje, maar hij moest de straten nog leren kennen
Pieter bedankt voor de introductie!!