Jammer dat hij er morgen niets meer van weet
Op een van de weekendnachten was een wagen nodig bij een van de discotheken.
Daar stapten drie meiden in, waarvan je wel kunt zeggen "lekkere dingen, van zo'n jaar of 20" en een knul van dezelfde leeftijd.
"Naar het naburige dorp", was het verzoek van de dames.
De knul had duidelijk teveel op en bracht geen woord uit.
Hij sliep bijna, in ieder geval was hij ver weg.
Aan beide kanten van hem nam een meisje plaats om hem nog enigszins rechtop te houden.
De andere schoonheid kwam voorin zitten.
Zij zou de weg wel wijzen.
Ondertussen kwam op de achterbank een discussie op gang of ze nou wel wisten waar hìj woont.
Gezamenlijk kwamen ze er wel uit. Er werd besloten hem eerst maar thuis te brengen.
Bij zijn ouderlijke woning, werd een sleutel uit zijn broekzak ontfutseld, die van de garage bleek te zijn.
Deze deur werd geopend, hij werd naar binnen gesjouwd, door deze dames die wel van aanpoten wisten.
De deur werd zachtjes dichtgedaan om de ouders toch maar niet wakker te maken.
"Hebben jullie hem nou zomaar in de garage gedumpt?", vroeg het meisje dat voorin was blijven zitten.
"Nee, hij strompelde de gang in geloof ik!", antwoordde een van de wegbrengsters.
Ik bemoeide mij met het gesprek voor we naar de volgende bestemming vertrokken: "Jammer dat hij hier morgen niets meer van weet!".
"Hoe bedoel je?", klonk het van achteren.
"Nou hij werd thuis gebracht door 3 beeldschone dames en morgen (als hij weer nuchter wordt), weet hij hier niets meer van."
Ze moesten er wel om lachen en misschien kunnen ze het hem een volgende keer eens vertellen hoe deze nacht voor hem afliep!!!
Nu was het mijn beurt om de dames zelf thuis te gaan brengen.
Ze wezen de weg en de laatste 2 meiden woonden vrij dicht bij elkaar, toch vroeg er eentje of ze voor de deur afgezet kon worden.
"Natuurlijk", antwoordde ik.
Ik stopte netjes voor het aangewezen huis.
"Bedankt", zei ze zachtjes toen ze uit wilde stappen.
"Ik moet van m'n moeder altijd met een taxi naar huis komen!" Moet ik even toeteren dan, zodat ze weet dat je er weer bent?", vroeg ik.
Waarop zij reageerde met: "Nee doe maar niet anders wordt m'n zus wakker en dan heb ik het weer gedaan!"