De vrijgezellen party bus
"Pak jij de bus voor 12 personen en ga even naar Rotterdam, de Beach party club of zoiets, bij McDinges Coolsingel rechtsaf dan zie je het vanzelf aan de rechterkant.", kreeg ik van de centrale op.
Gewapend met deze gegevens ging ik op naar Rotterdam.
Ik had die club gevonden en zette de bus daar op de stoeprand.
Gevaarlijk zo dicht bij een politiebureau en er kwam een politiewagen voorbij.
Voor taxi's en taxibusjes schijnen ze toch soms een uitzondering te maken, want ze lieten me daar gelukkig tobben in die straat.
Verder was het maar afwachten wat er zou gaan gebeuren. Ik zou wel zien hoe het zou verlopen…
En ja hoor, op een gegeven moment stapte er een vrouwspersoon van een jaar of 20 in... en nog een... en nog een en nog... tot de bus ongeveer vol zat met bont aangeklede jonge dames.
Lachend en zingend kwamen ze naar binnen gehuppeld. De vijfde of zesde (ik was de tel al kwijt!) instapster, verzekerde mij ervan dat het wel een gekakel zou worden.
"Ik wen snel", antwoordde ik.
Lachend begon ik aan deze tocht. De radio stond op Nationaal en bracht liedjes als "Hij was maar een clown", "Je loog tegen mij", "Bonnie kom je buiten spelen" en de tophit in die zomer: "Dromen zijn bedrog".
Het bleek een goede muzikale keuze, want er werd uit zo'n 12 kelen luid meegezongen.
Het klonk beslist niet slecht.
Het leukste onderweg was toen we een tunnel door moesten.
Marco Borsato viel zachtjes weg, maar de meiden zongen rustig door. We kwamen uit de tunnel en ze waren weer precies gelijk met Marco's dromen.
Ze moesten bij de 10-hoog flat afgezet worden. Het was een vrijgezellenavond geweest, want een van die meiden ging de week erop trouwen.
Weken later kwam ik een paar van die groep op het station tegen.
Ze herkenden mij en begonnen direct over die bewuste avond.
Ik kon niet anders zeggen dan dat ik het één van de meest gezellige ritten vond!!